چرا هرچه تلاش میکنم نتیجه نمیگیرم ؟؟

در این مقاله یک دیدگاه اشتباه در مورد موفقیت را مورد بررسی قرار میدهم.

این دیدگاه اشتباه در مورد موفقیت باعث اشتباه اکثر افراد در زمینه کسب و کار و زندگی شده است.

به طور خلاصه دید پلکانی در مورد موفقیت یک دیدگاه اشتباه است ، و این باور که موفقیت شامل پله هایی است که ما یکی پس از دیگری طی میکنیم و به موفقیت میرسیم یک دیدگاه و باور اشتباه است.

طی کردن مسیر موفقیت در ذهن ما طوری نقش بسته که گویی یک مدال یا جام در پله ی آخر قرار دارد و ما پله های ترقی را یکی یکی طی میکنیم و به مدال یا جام دست پیدا میکنیم

باور اشتباه درباره موفقیت

این باور که از کودکی در ذهن ما شکل گرفته این انتظار را در ما ایجاد میکند که زمانی که شروع به تلاش میکنیم ، نشانه های موفقیت را در تلاش های خود ببینیم.

اما همانطور که حتما تجربه های شما نیز در این مورد تایید کننده حرف بنده است ، گاهی در طول مسیر موفقیت نه تنها هیچ نشانه ای از آن وجود ندارد بلکه آنقدر نا امیدی حاکم می شود که گویی اصلا تلاش های ما نتیجه ای نداده است.

نکته ای که قصد دارم توجه شما را به آن جلب کنم این است که :

به خصوص در اقدامات اولیه برای موفقیت اغلب هیچ نشانی از پیروزی وجود ندارد

اغلب از خود سوال میکنیم :

آیا راهی که میروم درست است ؟

آیا من استعداد کافی در این مورد را دارم ؟

جایی از راه را اشتباه نکرده ام ؟

این سوالات و صدها سوال و گفتگوی ذهنی نا امید کننده بارها و بارها به سراغ ما می آید و کاملا طبیعی است . اما اینجا تفاوت بین افراد موفق و شکست خورده مشخص میشود که

افراد موفق ادامه می دهند .

راه حل چیست ؟ 

به دیدگاهی که برای موفقیت به شما ارائه می دهم توجه کنید و سعی کنید باور خود را به شکل زیر تغییر دهید تا بتوانید در مسیر موفقیت تاب آوری داشته باشید و تداوم تلاش خود را

حفظ نمایید :

فرض کنید شما در کف یک استخر به عمق دویست متر هستید ، اگر با دست و پا زدن بیست متر بالا تر بیایید میتوانید نفس بکشید ؟

البته که خیر ! شما زمانی میتوانید نفس بکشید که تمام دویست متر را به طرف بالا آمده باشید و تازه آنجا اولین نفس گیری شماست !

پس حتی در 199 متری از کف استخر هم خبری از تنفس نیست . تازه موفقیت رسیدن به سطح آب هم نیست باید از آنجا تا لبه استخر شنا کنید تا بتوانید ثبات ناشی از تلاش خود را کمی حس کنید.

اما تفاوت سطح آب و کف استخر این است که وقتی به سطح آب میرسید ، تنفس شما راحت تر می شود ، احتمال زیاد لبه استخر را می بینید و شرایط از زمانی که تلاش میکردید به سطح آب برسید، بسیار ساده تر شده است.

اما متاسفانه افراد شکست خورده در مثال استخر دویست متری ما ، با تلاش زیاد پنجاه متر بالا می آیند اما چون خبری از تنفس و اکسیژن نیست ، تلاش را رها میکنند و دوباره به کف استخر برمیگردند.

شاید دوباره هم تلاش کنند اما همانطور که گفتیم حتی یک سانتیمتر زیر سطح آب هم خبری از اکسیژن نیست . و شما تصویری هم بجز حجم نا متناهی آز آب ندارید .

پس دست از تلاش برندارید نشانه ها بعد از استمرار بسیار زیاد برایتان نمایان خواهد شد .

 

امتیاز شما به این مقاله:

روی ستاره مورد نظرتان کلیک کنید.

0 / 5. تعداد آرا: 0

این نوشته در فروش ارسال شده است. این لینک مستقیم به این نوشته است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *